Stwardnienie rozsiane

Choroby

Stwardnienie rozsiane

Czym się objawia stwardnienie rozsiane?

Stwardnienie rozsiane jest przewlekłą zapalno-demielinizacyjną chorobą ośrodkowego układu nerwowego czyli mózgu i rdzenia kręgowego. Zaliczane jest do chorób autoimmunologicznych, wynikających z nieprawidłowego funkcjonowania układu odpornościowego.

Układ odpornościowy, który chroni nas przed chorobotwórczymi patogenami jak bakterie i wirusy traci zdolność do rozróżniania własnych antygenów od obcych i zaczyna atakować własne tkanki. Nie wiemy dokładnie co powoduje dysfunkcję układu immunologicznego.

Uważa się, że za wystąpienie choroby odpowiada współistnienie czynników środowiskowych i predyspozycji genetycznej.

Wśród najbardziej istotnych obciążeń środowiskowych wymienia się: zakażenie wirusem Epsteina i Barr (EBV), niedobór witaminy D, palenie papierosów, otyłość w okresie dorastania.

CZĘSTOŚĆ WYSTĘPOWANIA

Choroba rozpoczyna się najczęściej pomiędzy 20 a 40 rokiem życia, częściej chorują kobiety. Szacuje się, że na świecie żyje ok. 2,8 miliona chorych na MS, w Polsce ok.40-50 tysięcy. Rozpowszechnienie choroby jest najwyższe w szerokościach z klimatem umiarkowanym, co tłumaczy się małą liczbą dni słonecznych i niedoborem witaminy D.

Rozróżniamy kilka postaci choroby:

postać rzutowo – remisyjną,
wtórnie postępującą
pierwotnie postępującą.

Postać rzutowo-remisyjna charakteryzuje się występowaniem okresów pogorszeń i poprawy. Rzutem nazywamy wystąpienie objawów neurologicznych, które najczęściej ustępują w ciągu kilku tygodni, pomiędzy rzutami stan chorych pozostaje stabilny. Ta postać choroby, średnio po kilkunastu latach trwania, przechodzi w postać wtórnie postępującą, która charakteryzuje się stałym, powolnym postępem niepełnosprawności. Postać pierwotnie postępującą odznacza się powolnym narastaniem deficytu neurologicznego od samego początku choroby.

OBJAWY CHOROBY

W mózgu i rdzeniu chorych pojawiają się ogniska uszkodzenia tzw. plaki, stopniowo postępuje zanik tkanki mózgowej. Objawy kliniczne są bardzo różnorodne w zależności od lokalizacji plak. Mogą to być zaburzenia wzroku, niedowłady, zaburzenia czuciowe, drętwienia, bóle, zawroty, zaburzenia równowagi, zaburzenia mikcji, funkcji seksualnych, zaburzenia uwagi, pamięci.

Leczenie

W ostatnich 20 latach dokonał się znaczący przełom zarówno w zakresie diagnostyki, jak i leczenia MS, który zmienił tzw. naturalny przebieg choroby i odmienił losy chorych.

Rzut choroby leczymy sterydami, najczęściej są to dożylne wlewy Solu Medrolu, trwające 3-5 dni. Przy braku skuteczności korzysta się z immunoglobulin lab plazmaferez.

Zasadniczym celem leczenia stwardnienia rozsianego jest zatrzymanie postępu niepełnosprawności. W tym celu stosujemy leki immunomodulujące, które modyfikują działanie układu immunologicznego i hamują procesy autoagresji.

Skuteczne leczenie oznacza brak rzutów, stabilny stan neurologiczny, brak nowych zmian w badaniu rezonansowym.

Dysponujemy obecnie kilkunastoma lekami o różnych mechanizmach działania, co umożliwia dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb chorego. Bardzo istotna pozostaje aktywność ruchowa i umysłowa chorych.