l1

Bóle głowy

ból głowy
Choroby

Napięciowe bóle głowy

Czym się objawiają napięciowe bóle głowy?

Bóle głowy występują bardzo często w populacji ogólnej. Jest to najczęstsze schorzenie z którym pacjenci zgłaszają się do lekarza neurologa. Objawia się obustronnym bólem głowy o charakterze uciskowym lub opasującym, nie wzmaga się podczas aktywności fizycznej i czasem towarzyszą mu nudności lub wymioty, również może wystąpić światłowstręt lub nadwrażliwość na dźwięki. Bóle głowy pojawiają się o każdej porze dnia i nocy. Epizody trwają od 30 minut do 7 dni.

Bóle mogą być prowokowane przez stres. Często współwystępuje lęk, a w postaci przewlekłej- depresja. Napięciowe bóle głowy mogą mieć formę epizodyczną ( do 15 dni z bólem głowy w ciągu miesiąca), z czasem przeistaczają się w formę przewlekłych lub codziennych napięciowych bólów głowy, co stwarza ryzyko stałego zażywania leków przeciwbólowych i tym samym rozwinięcia się tzw. polekowych bólów głowy.

CZĘSTOŚĆ WYSTĘPOWANIA:

Epizodyczne, napięciowe bóle głowy występują u około 90% kobiet i 70% mężczyzn, natomiast około 15% z nich cierpi na przewlekłe bóle głowy.

Choroba rozpoczyna się około 25.-30. roku życia, chociaż u 40% już przed 20 rokiem życia. Kobiety chorują 2-4 razy częściej niż mężczyźni. Nie stwierdza się predyspozycji genetycznej.

LECZENIE:
W przypadku epizodycznych bólów głowy typu napięciowego stosuje się klasyczne leki p/bólowe lub miorelaksacyjne. Ich działanie jest jednak krótkotrwałe, co rodzi niebezpieczeństwo ich nadużywania lub nawet uzależnienia.
W postaci przewlekłej stosowane są leki wpływające na modulację bólu.

Choroba występuje okresowo w formie zgrupowanych napadów ( rzutów –klasterów). Charakterystyczne dla tej choroby jest pojawianie się dolegliwości bólowych często o stałej godzinie, najczęściej w nocy. Chory jest niespokojny, nie kładzie się.

Bóle pojawiają się bez objawów zwiastunowych, są jednostronne w okolicy oczodołu promieniując do policzka, zębów, żuchwy i nasady nosa z tożstronnym łzawieniem, zaczerwienieniem spojówek i wyciekiem z nosa.

Czasem spotyka się jednostronne pocenie się i zaczerwienienie twarzy lub opadnięcie powieki. Ataki bólu mogą być prowokowane różnymi czynnikami jak: alkohol, zmiana temperatury czy zażywanie niektórych leków.
Klaster trwa około 3-8 tygodni, podczas którego chory doznaje od 1 do 8 ataków na dobę, pomiędzy klasterami występują wielomiesięczne przerwy, chociaż u 15-20% chorych przerwy nie występują.

CZĘSTOŚĆ WYSTĘPOWANIA:
Choroba dotyczy 0,1 % populacji, dotyczy 4-7 razy więcej mężczyzn, a szczyt zachorowań przypada na 21.-30. rok życia.

LECZENIE:
W leczeniu pojedynczego ataku stosuje się terapię tlenem, preparatami ergotaminy w różnych postaciach. W postaciach przewlekłych podaje się węglan litu, blokery kanałów wapniowych, leki p/padaczkowe, SSRI.