l1

Polineuropatia

ache-in-knee-after-running-2022-12-16-13-41-48-utc-min
Choroby

Polineuropatia

Co to jest polineuropatia?

Polineuropatia oznacza uszkodzenie wielu nerwów obwodowych, co może objawić się osłabieniem siły mięśniowej, zanikami mięśni, zaburzeniami czucia i tzw. objawami wegetatywnymi. 

Objawy najsilniej manifestują się w dystalnych częściach kończyn czyli na stopach i dłoniach. Uszkodzenie włókien czuciowych spowoduje zaburzenia czucia: gorsze odczuwanie temperatury, bólu, dotyku, ponadto mogą pojawić się drętwienia, mrowienia, ból i inne nieprzyjemne doznania. 

Uszkodzenie włókien ruchowych spowoduje osłabienie mięśni najczęściej stóp i podudzi. Zwykle obserwuje się opadanie stóp co zaburza chód i wymusza u chorego wysokie unoszenie kolan aby uniknąć zahaczania stopą o podłoże. 

W przypadku uszkodzenia włókien autonomicznych czyli zaopatrujących narządy wewnętrzne mogą pojawić się objawy hipotonii ortostatycznej (zawroty/zasłabnięcia) na skutek spadku ciśnienia tętniczego po pionizacji, zaburzenia rytmu serca, biegunki lub zaparcia, zaburzenia oddawania moczu i funkcji seksualnych.

PRZYCZYNY POLINEUROPATII

Przyczyn uszkodzenia nerwów obwodowych jest wiele.

Bardzo często polineuropatia jest powikłaniem cukrzycy, niedoborów żywieniowych, efektem działania czynników toksycznych jak alkoholu czy leków np. stosowanych w chemioterapii.

Polineuropatia może być skutkiem zaburzeń hormonalnych, chorób nowotworowych, autoimmunologicznych czy infekcyjnych np. w przebiegu boreliozy. Spotykamy również zespoły uwarunkowane genetycznie, gdzie objawy choroby możemy oglądać u kilku członków rodziny.

BADANIA DIAGNOSTYCZNE

Polineuropatię rozpoznajemy na podstawie typowych dolegliwości, badania neurologicznego. Rodzaj i nasilenie uszkodzenia nerwów możemy uściślić wykonując badanie szybkości przewodzenia w nerwach obwodowych. Nie zawsze udaje się ustalić jaki jest powód uszkodzenia nerwów.

Leczenie

Leczenie zależy głównie od przyczyny.

  • Rozpoznanie polineuropatii cukrzycowej wymaga rygorystycznego leczenia przeciwcukrzycowego, dodatkowo stosujemy leki łagodzące drętwienia i dolegliwości bólowe.
  • Dla polineuropatii toksycznych najważniejsze jest usunięcia czynnika uszkadzającego np. zaprzestanie picia alkoholu. Polineuropatie zapalne o podłożu autoimmunologicznym czyli wynikające z nieprawidłowego funkcjonowania układu immunologicznego leczymy sterydami, lekami immunosupresyjnymi, immunoglobulinami.
  • Polineuropatię w przebiegu boreliozy leczymy antybiotykiem. Chorego kierujemy również na fizykoterapię i rehabilitacje ruchową w celu usprawniania osłabionych mięśni.

Efekty leczenia i rokowanie zależą od czynnika sprawczego. W części przypadków uzyskujemy poprawę, w części stabilizację objawów, czasami udaje się jedynie spowolnić postęp choroby.